Çocukluğumdan beri Efes ve civarına defalarca gittim. Rahmetli babam, Murat 121`in (sonraki yıllarda Şahin) arkasına dört kız olarak sıkışıp çıktığımız 1-2 haftalık yaz tatillerinde yol üzerinde belli başlı görülmesi gereken tarihi eserlere bizi mutlaka götürürdü. Üstelik bir süre sonra annemden gelen tüm itirazlara rağmen. Annem, "Bu sıcakta oraya çıkılmaz, hepsi taş, hepsi aynı zaten" der, kimi zaman bir köşede oturup bizim gelmemizi beklerdi. Oysa ki ne iyi etmiş babam, insan büyüdükçe nasıl da anlıyor bizim için yapılanların değerini. Yahu nasıl gitmişiz o sıcakta, o klimasız ve konforsuz arabada ve o yılların yollarında, hem de saatlerce! Bu da düşünülmesi gereken diğer konu.
Ben de rahmetli babamın izinden gidip fırsat buldukça çocukları tarihi eserlere, müzelere götürüyorum. Doğruya doğru, her zaman çok istekli olmuyorlar ya da gittiğimiz yer cazip gelmeyebiliyor. Hiç sorun değil, önemli olan bunu alışkanlık olarak kazanmak deyip devam ediyoruz. Tıpkı geçen hafta Kuşadası`ndaki aquapark dönüşü gibi. Birkaç saatlik su eğlencesinden sonra yorgun çocuklarla, biraz da isteksiz, Selçuk`taki Efes Müzesi`ne gittik. İtiraf etmem gerekirse bizim ekipte mutlu olan bir tek ben vardım, olsun bazen ısrar etmek iyidir. 😏 Hatta müze kapalı olsaydı çok sevineceklerdi de neyse ki yazın saat 19.00`a kadar açıkmış.
 |
| Güzel Artemis Heykeli, MS 2.yüzyıl |
