Kimi zaman aklımda uçuşan onca fikir konacak yer bulamazken, bazen de fikir akla düştüğü gibi yerini önceden hazırlamış edasıyla pek zahmetsiz gelir yerleşir.
Beni yormayan insanları sevdiğim gibi, beni yormayan işleri de ayrı bir kucaklarım.
Bu da böyle bir "proce".
Evde balık tutmaya meraklı bir nüfus var. O sebeple malzeme bol. Kırpık kumaşlar her zaman devrede. Çok da anlatacak bir şey yok sanırım:)
Beni çok şaşırtan blog sıralaması diye sıralayacak olsam Özlemaki başı çeker. Her tür ot yemekleri, adını sanını duymadığım yemekler tamam da geçen gün ağaç yedi, Akasya Tava yaptı ve benim açımdan noktayı koydu! (bkz. Özlemaki)
Kendisi Giritli (ve İzmirli) olunca bana verdiği tarif de Girit usulü oldu. Ve nefis oldu!!!
Şöyle: Portakalların kabuklarını traşladım. Beyaz kısımlarını almamaya çalıştım. Kabukları 10 dk. kaynattım, suyu değiştirip bir 10 dk. daha kaynattım. Sonra soğuk suda beklemeye aldım. (bu arada 1 portakal kabuğu kaynatmak için yeterli)
Portakalların kendisini gene beyaz kısımlarını almadan birkaç parçaya bölüp tencereye aldım ve kaynattım. (15 dk.kadar) Rondodan geçirdim. Ezdiğim portakal kaç bardak olduysa o kadar bardak da şeker ekleyip tekrar 15 dk.daha kaynattım. Bu arada soğuk suda bekleyen kabukları da içine kattım. Yarım limon suyu ekledim. Kavanozlara doldurup kapattım.
Hımmmm....iştah açıcı bir koku yayıldı eve. Marmelat, evin çok bilen kişisi Peer Ole`den tam notu kaptı. Peer Ole deyip geçmeyelim, kendisi benim ve mutfağımın en acımasız eleştirmenidir. Sütlacın kıvamı mı olmamış, Profiterol`ün çikolata sosu her zamanki gibi değil mi, et biraz sert mi yoksa, böreğin malzemesi mi az, omlet sünger gibi olmasın sakın...gibi gibi gibi. Yani ondan geçer not almak 'Michelin Yıldız' almak gibidir benim için:)
Özlemaki, kıvırdım mı olayı?
