Projenin Kurtarıcı Olanı Makbuldür!

Kimi zaman sorulmaz hiç insana; bir şey yapmak ister misin, enerjin yeter mi ya da ne yapmak istersin diye. Beklentim büyük, farkındayım. Sustum:) Kâhya, keyfimi de alıp gitmiştir çoktan. Daha doğru bir ifadeyle kâhya rolünü başkaları üstlenmiştir, ki benim çok başıma buyruk kişiliğimde bunu yapabilen daha ziyade çocuklar olur. "Hadi hadi hadi" baskıları tavan yapar, kaçacak delik ararım -ki bulduğum görülmez. Evdeki uğultunun katlanarak çoğalması ise teslim olma vaktinin geldiğinin habercisidir.

Son dönemde evdeki veletlerin kapışma seansları sıklaştı ve uzadı. Hani kadınların özel günleri gibi, bu vatandaşların da böyle günleri var ve diken üzerinde bırakırlar insanı. Neyse ki "yesinler birbirlerini, aman karışma" diyen bir yapım var, beni bir süre kurtarıyor.

Yapraklarla Sonbahar Dansı!

Çok çok eğlenceli bir aktiviteyi daha dün akşam itibari ile geride bıraktık. (yenilerini ve daha güzellerini yapmak üzere tabii ki) Olaya sırasıyla girersek önce evimizin kedilerinden Muddel`a karşı mücadele vererek düşen yaprakları topladık:



Kai Felix, yaprakları kullanarak önce çizimler yaptı, boyadı. Sonrasında suluboya ile boyayıp bastı:



Asıl eğlence bundan sonra...
Aklıma evde olan, uzun zaman önce belki denerim düşüncesiyle alıp kenara koyduğum kumaş boyaları geldi. Çocuklara "beyaz t-shirtlerinizi kapıp gelin" dedim. Öyle de yaptılar, yaprakları boyayıp boyayıp bastılar, yaptıkça daha çok keyif aldılar:

Ben de boş durmadım takdir edersiniz, evde giydiğim eski t-shirtlerimden biri de yapraklardan nasibini aldı. Kuruduktan sonra ütüledik ve üzerimize giyip dans ettik, işte bu eğlenceli kareler de bu esnada çıktı:))

Bu da masamızın son hali!